تبلیغات
کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پیراپزشکی گراش - قواعد انواع باندپیچی
کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پیراپزشکی گراش

?can we be the best!? yes! why not

اصول‌ باندپیچی

 

باندها در كمك‌های‌ اولیه‌، چند كاربرد متفاوت‌ دارند: از آنها می‌توان‌ برای‌ محكم‌ كردن‌ پانسمان‌، كنترل‌ خونریزی‌، نگه‌ داشتن‌ و بی‌حركت‌ كردن‌ اندام‌ها و كاهش‌ تورم‌ در یك‌ محل‌ آسیب‌ دیده‌ استفاده‌ كرد. باندهای‌ اصلی‌ بر 3 نوع‌ هستند. باندهای‌ رولی‌ برای‌ محكم‌ كردن‌ پانسمان‌ها و نگه‌ داشتن‌ اندام‌های‌ آسیب‌ دیده‌ به‌ كار می‌روند. باندهای‌ لوله‌ای‌ برای‌ نگه‌ داشتن‌ پانسمان‌ در محل‌ انگشتان‌ دست‌ یا پا و یا حفاظت‌ از مفاصل‌ آسیب‌ دیده‌ كاربرد دارند. از باندهای‌ مثلثی‌ می‌توان‌ به‌عنوان‌ پانسمان‌های‌ وسیع‌ و آویزها و به‌منظور مستحكم‌ كردن‌ پانسمان‌ها یا بی‌حركت‌ كردن‌ اندام‌ها استفاده‌ كرد. اگر باند در اختیار ندارید، می‌توانید به‌ كمك‌ وسایل‌ دم‌ دست‌ خود، یك‌ باند موقتی‌ درست‌ كنید؛ به‌عنوان‌ مثال‌، می‌توانید یك‌ قطعه‌ پارچه‌ مربع‌ شكل‌ (مثل‌ روسری‌) را به‌صورت‌ قطری‌ تا كنید و یك‌ باند مثلثی‌ بسازید .

 

 

اصول‌ استفاده‌ از باند

قبل‌ از استفاده‌ از باند، به‌ مصدوم‌ اطمینان‌ خاطر بدهید و كاملاً به‌ وی‌ توضیح‌ بدهید كه‌ قصد دارید چه‌ كاری‌ انجام‌ دهید.

اجازه‌ بدهید مصدوم‌ در وضعیتی‌ كه‌ راحت‌تر است‌ (نشسته‌ یا درازكش‌) قرار بگیرد.

موقع‌ كار كردن‌ روی‌ قسمت‌ آسیب‌ دیده‌، آن‌ را نگه‌ دارید. از مصدوم‌ یا یك‌ امدادگر بخواهید كه‌ این‌ كار را انجام‌ دهد.

همیشه‌ سعی‌ كنید موقع‌ كار، در مقابل‌ مصدوم‌ و در صورت‌ امكان‌ در سمت‌ آسیب‌ دیده‌ قرار بگیرد.

 

 

در صورتی‌ كه‌ مصدوم‌ دراز كشیده‌ است‌، باندها را از تقعرهای‌ طبیعی‌ بدن‌ (در مچ‌ پا، زانو، كمر و گردن‌) عبور داده‌، سپس‌ با دقت‌ آنها را در زیر بدن‌ به‌ جلو و عقب‌ حركت‌ داده‌، به‌ سوی‌ محل‌ موردنظر بكشید. به‌عنوان‌ مثال‌، برای‌ باندپیچی‌ سر یا قسمت‌ بالایی‌ تنه‌، باند را از تقعر زیر گردن‌ عبور دهید.

باند را محكم‌ ببندید اما نه‌ آن‌قدر سفت‌ كه‌ گردش‌ خون‌ پایین‌تر از محل‌ باندپیچی‌ را دچار اختلال‌ كند .

وقتی‌ اندام‌ را باندپیچی‌ می‌كنید، در صورت‌ امكان‌ انگشتان‌ دست‌ یا پا را آزاد بگذارید؛ از این‌ طریق‌ می‌توانید بعد از باندپیچی‌، گردش‌ خون‌ را كنترل‌ كنید.

برای‌ بستن‌ باندها، از گره‌ استفاده‌ كنید. دقت‌ كنید كه‌ گره‌ ایجاد ناراحتی‌ نكند و نیز بر روی‌ استخوان‌ گره‌ نزنید. در صورت‌ امكان‌، انتهاهای‌ آزاد باند را در زیر گره‌ جا بدهید.

گردش‌ خون‌ در نواحی‌ پایین‌تر از باندپیچی‌ را به‌طور مرتب‌ كنترل‌ كنید . در صورت‌ لزوم‌، باند را باز كنید تا جریان‌ خون‌ برگردد، سپس‌ باند را شل‌تر از دفعه‌ اول‌ بپیچید.

 

 

مورد خاص‌

بی‌حركت‌ كردن‌ اندام‌:

موقع‌ بی‌حركت‌ كردن‌ اندام‌ با استفاده‌ از باند، لازم‌ است‌ كه‌ یك‌ ماده‌ نرم‌ و حجیم‌ (مثل‌ حوله‌، پارچه‌ یا پنبه‌) را به‌عنوان‌ لایی‌ بین‌ دو اندام‌ به‌ كار ببرید. لایی‌ را بین‌ دو ساق‌ یا بین‌ بازو و تنه‌ قرار بدهید تا باند پیچی‌ منجر به‌ جابه‌جایی‌ استخوان‌های‌ شكسته‌ یا فشرده‌ شدن‌ نواحی‌ استخوانی‌ به‌ یكدیگر نشود. باندها را در فواصلی‌ از طول‌ اندام‌ و دور از محل‌ آسیب‌ ببندید و با ایجاد گره‌ در سمت‌ آسیب‌ ندیده‌ ، آنها را محكم‌ كنید. اگر هر دو سمت‌ بدن‌ آسیب‌ دیده‌اند، گره‌ را باید در خط‌ وسط‌ یا محلی‌ كه‌ كمترین‌ احتمال‌ افزایش‌ آسیب‌ وجود دارد، ایجاد كنید.

 

 

كنترل‌ گردش‌ خون‌ پس‌ از باندپیچی‌

هنگامی‌ كه‌ اندامی‌ را باندپیچی‌ می‌كنید یا از آویز استفاده‌ می‌كنید، باید بلافاصله‌ پس‌ از اتمام‌ باندپیچی‌ و هر 10 دقیقه‌ پس‌ از آن‌، گردش‌ خون‌ را در دست‌ یا پا كنترل‌ كنید. این‌ كنترل‌ها حیاتی‌ هستند چون‌ اندام‌ها پس‌ از آسیب‌ دچار تورم‌ می‌شوند و (به‌ این‌ دلیل‌) امكان‌ دارد كه‌ باندها سریعاً اندام‌ را تحت‌ فشار زیاد قرار بدهند و جریان‌ خون‌ در نواحی‌ پایین‌تر را مختل‌ كنند. علایم‌ اختلال‌ گردش‌ خون‌، متغیر است‌ زیرا ابتدا سیاهرگ‌ها و بعداً سرخرگ‌ها تنگ‌ می‌شوند.

   

تشخیص‌

اگر گردش‌ خون‌ مختل‌ شده‌ باشد، امكان‌ دارد:

اندام‌ متورم‌ و پرخون‌ باشد.

رنگ‌ پوست‌ آبی‌ و سیاهرگ‌ها برجسته‌ باشند.

احساس‌ اتساع‌ دردناك‌ پوست‌ وجود داشته‌ باشد. با گذشت‌ زمان‌ ممكن‌ است‌:

پوست‌ رنگ‌پریده‌ و مومی‌ شود.

احساس‌ كرختی‌ و سردی‌ بارز شود.

احساس‌ گزگز و مورمور و سپس‌ درد عمیق‌ بارز شود.

مصدوم‌ قادر به‌ حركت‌ دادن‌ انگشتان‌ مبتلا نباشد.

 

1) فشار مختصری‌ روی‌ یكی‌ از ناخن‌ها (درون‌ دایره‌) یا پوست‌ وارد كنید تا موقعی‌ كه‌ بی‌رنگ‌ شود؛ سپس‌ فشار را بردارید. اگر رنگ‌ (ناخن‌ یا پوست‌) برنگشت‌ یا به‌ آرامی‌ برگشت‌، احتمالاً باندپیچی‌ خیلی‌ محكم‌ انجام‌ شده‌ است‌.

 

 

2) از باندی‌ كه‌ سفت‌ پیچیده‌ شده‌، چند دور را كه‌ برای‌ برگشتن‌ گرمی‌ و رنگ‌ پوست‌ كفایت‌ می‌كند، باز كنید. مصدوم‌ ممكن‌ است‌ احساس‌ گزگز و مورمور داشته‌ باشد. سپس‌ باند را دوباره‌ بپیچید.

 

 

باندهای‌ رولی‌

 

این‌ باندها از پنبه‌، گاز، پارچه‌ كشی‌ یا كتانی‌ ساخته‌ شده‌اند و به‌ صورت‌ مارپیچی‌ به‌ دور بخش‌ آسیب‌ دیده‌ بسته‌ می‌شوند. سه‌ دسته‌ اصلی‌ از باندهای‌ رولی‌ وجود دارد:

باندهای‌ رولی‌ توری‌، برای‌ نگه‌ داشتن‌ پانسمان‌ در محل‌ مورد نظر استفاده‌ قرار می‌گیرند. این‌ باندها به‌ دلیل‌ داشتن‌ بافتی‌ شل‌ و باز، امكان‌ تهویه‌ مناسب‌ را برقرار می‌سازند ولی‌ نمی‌توان‌ آنها را برای‌ اعمال‌ فشار مستقیم‌ یا محافظت‌ از مفاصل‌ به‌ كار برد.

باندهای‌ كشی‌، شكل‌ بدن‌ را به خود می‌گیرند. از این‌ باندها برای‌ مستحكم‌ كردن‌ پانسمان‌ها و حفاظت‌ از آسیب‌های‌ بافت‌ نرم‌ استفاده‌ می‌شود.

باندهای‌ كرپ‌ را برای‌ محافظت‌ پایدار از مفاصل‌ آسیب‌ دیده‌ به‌ كار می‌برند.

      

استحكام‌ بخشیدن‌ به‌ باندهای‌ رولی‌

شكل‌های‌ زیر چندین‌ راه‌ را برای‌ بستن‌ انتهاهای‌ باند رولی‌ نشان‌ می‌دهند. سنجاق‌ قفلی‌ یا نوارچسب‌ معمولاً دربسته‌های‌ كمك‌های‌اولیه‌ یافت‌می‌شوند. در بسته‌های‌ تخصصی‌، ممكن‌ است‌ گیره‌ باند هم‌ وجود داشته‌ باشد. اگر به‌ هیچ‌یك‌ از این‌ وسایل‌ دسترسی‌ ندارید، باید با برگرداندن‌ لبه‌ انتهای‌ باند به‌ داخل‌ آن‌ را محكم‌ كنید.

 

برگرداندن‌ لبه‌ انتهای‌ باند اگر وسیله‌ای‌ برای‌ محكم‌ كردن‌ باند در اختیار ندارید، این‌ كار را با یك‌ بار چرخاندن‌ باند به‌ دور اندام‌ و سپس‌ برگرداندن‌ لبه‌ آن‌ به‌ داخل‌، انجام‌ دهید.

 

   

گیره‌ باند گاهی‌ همراه‌ با باندهای‌ رولی‌ كشی‌ و كرپ‌، گیره‌هایی‌ فلزی‌ برای‌ محكم‌ كردن‌ انتهاهای‌ باند وجود دارد.

 

 

نوارچسب‌ می‌توان‌ انتهاهای‌ باند را به‌ داخل‌ تا كرد و با استفاده‌ از نوارچسب‌، چسباند.

 

 

سنجاق‌ قفلی‌ از این‌ سنجاق‌ها می‌توان‌ برای‌ محكم‌ كردن‌ تمام‌ انواع‌ باندهای‌ رولی‌ استفاده‌ كرد. انتهای‌ باند را به‌ داخل‌ تا كنید و انگشت‌ خود را بین‌ باند و پوست‌ مصدوم‌ قرار دهید تا از وارد كردن‌ آسیب‌ موقع‌ فرو كردن‌ سنجاق‌ پیشگیری‌ كنید (شكل‌ سمت‌ راست‌).

 

 

دقت‌ كنید كه‌ سنجاق‌ پس‌ از بستن‌ به‌ حالت‌ افقی‌ قرار گیرد (شكل‌ سمت‌ راست‌ انتها).

 

 

انتخاب‌ باند با اندازه‌ مناسب‌

قبل‌ از استفاده‌ از باند رولی‌، دقت‌ كنید كه‌ رولی‌ كاملاً فشرده‌ و عرض‌ آن‌ برای‌ پوشاندن‌ محل‌ آسیب‌ مناسب‌ باشد. عرض‌ باند برای‌ استفاده‌ در قسمت‌های‌ مختلف‌ بدن‌ فرق‌ می‌كند (نواحی‌ كوچك‌ مثل‌ انگشتان‌ نیاز به‌ باندهای‌ باریك‌ دارند در حالی‌ كه‌ در قسمت‌های‌ وسیع‌ مثل‌ اندام‌ها، باید از باندهای‌ پهن‌ استفاده‌ كرد). بهتر است‌ باند رولی‌ خیلی‌ عریض‌ باشد تا خیلی‌ باریك‌. باندهای‌ شكل‌ مقابل‌، اندازه‌های‌ توصیه‌ شده‌ برای‌ بزرگسالان‌ را نشان‌ می‌دهند. در مورد كودكان‌، ممكن‌ است‌ به‌ اندازه‌های‌ كوچكتری‌ نیاز داشته‌ باشید.

 

 

نحوه‌ استفاده‌ از باند رولی‌

در هنگام‌ استفاده‌ از باند رولی‌، اصول‌ زیر را رعایت‌ كنید:

بخش‌ رولی‌ باند («سر» باند» را موقع‌ كار رو به‌ بالا نگه‌ دارید (بخش‌ غیررولی‌، «انتها» نامیده‌ می‌شود).

روبه‌روی‌ مصدوم‌ و در سمت‌ آسیب‌ دیده‌ قرار بگیرد.

موقع‌ كار دقت‌ كنید كه‌ قسمت‌ آسیب‌ دیده‌ در همان‌ وضعیتی‌ كه‌ پس‌ از باندپیچی‌ باید قرار بگیرد، نگه‌ داشته‌ شود.

 

احتیاط‌!

    پس‌ از پایان‌ باندپیچی‌، گردش‌ خون‌ را در نواحی‌ پایین‌تر اندام‌ كنترل‌ كنید. این‌ مطلب‌ خصوصاً در مورد باندهای‌ كشی‌ یا كرپ‌ اهمیت‌ دارد چون‌ این‌ باندها به‌ شكل‌ اندام‌ درمی‌آیند و در صورت‌ تورم‌ اندام‌، ممكن‌ است‌ فشار بیشتری‌ به‌ آن‌ وارد كنند.

 

1) دم‌ باند را پایین‌تر از محل‌ آسیب‌ بگذارید. باند را دو دور به‌طور مستقیم‌ به‌ دور اندام‌ (از سمت‌ داخل‌ به‌ سمت‌ خارج‌) بپیچید تا انتهای‌ آن‌ را در محل‌ ثابت‌ كنید.

 

 

2) باند را به‌صورت‌ چند دور مارپیچی‌ بپیچانید. جهت‌ چرخاندن‌، از سمت‌ داخل‌ سطح‌ بالایی‌ اندام‌ به‌ سمت‌ خارج‌ آن‌ است‌؛ باندپیچی‌ را به‌ سوی‌ بالایی‌ اندام‌ به‌ پیش‌ ببرید. دقت‌ كنید كه‌ هر دور جدید از باند، نیم‌ تا دو سوم‌ دور قبلی‌ را پوشش‌ دهد.

   

 

3) با یك‌ دور مستقیم‌، انتهای‌ باند را محكم‌ كنید. اگر باند خیلی‌ كوتاه‌ است‌، یك‌ باند دیگر را به‌ روش‌ مشابه‌ بپیچید تا كل‌ ناحیه‌ آسیب‌ دیده‌ پوشانده‌ شود.

 

 

4) بلافاصله‌ پس‌ از اتمام‌ باندپیچی‌، گردش‌ خون‌ را در نواحی‌ پایین‌تر اندام‌ كنترل‌ كنید . در صورت‌ لزوم‌، برای‌ برگشت‌ جریان‌ خون‌ باند را باز كنید و مجدداً آن‌ را شل‌تر ببندید.

 

باندهای‌ آرنج‌ و زانو

 

باندهای‌ رولی‌ را می‌توان‌ به‌ منظور نگهداری‌ پانسمان‌ در محل‌ و حفاظت‌ از آسیب‌های‌ بافت‌ نرم‌ (مثل‌ كشیدگی‌ یا پیچ‌ خوردگی‌) در آرنج‌ و زانو به‌ كار برد. برای‌ اطمینان‌ از مؤثر بودن‌ باندپیچی‌، مفصل‌ را مختصری‌ تا كرده‌، سپس‌ باند را به‌ جای‌ روش‌ استاندارد مارپیچی‌ ، به‌ شكل‌ « 8 » بپیچید. جهت‌ باندپیچی‌ از سمت‌ داخل‌ سطح‌ بالایی‌ اندام‌ به‌ سمت‌ خارج‌ است‌. باندپیچی‌ را از هر دو سو به‌ اندازه‌ كافی‌ ادامه‌ بدهید تا فشار یكنواختی‌ بر اندام‌ وارد شود.

 

1) اندام‌ آسیب‌دیده‌ را در وضعیتی‌ كه‌ برای‌ مصدوم‌ راحت‌ باشد و در صورت‌ امكان‌، همراه‌ با تا شدگی‌ مختصر مفصل‌ باشد، نگه‌ دارید.

 

2) انتهای‌ باند را در سمت‌ داخل‌ مفصل‌ قرار بدهید. باند را به‌ سمت‌ خارج‌ مفصل‌ برده‌، یك‌ دور و نیم‌ بچرخانید تا انتهای‌ باند، ثابت‌ و مفصل‌ پوشانده‌ شود.

 

 

3) باند را درست‌ به‌ بالای‌ مفصل‌ و سمت‌ داخل‌ آن‌ برسانید و آن‌ را یك‌ دور به‌ دور اندام‌ بچرخانید به‌طوری‌ كه‌ نیمه‌ بالایی‌ باند مربوط‌ به‌ دور قبلی‌ را بپوشاند.

 

 

4) باند را از سمت‌ داخل‌ بازو به‌ پایین‌ مفصل‌ برسانید. یك‌ دور قطری‌ در پایین‌ مفصل‌ بزنید تا نیمه‌ پایینی‌ باند مربوط‌ به‌ اولین‌ دور مستقیم‌ پوشانده‌ شود.

 

هشدار!

باند را آن‌قدر محكم‌ نپیچید كه‌ گردش‌ خون‌ اندام‌ مختل‌ شود.

 

5) باندپیچی‌ قطری‌ به‌ شكل‌ « 8 » را در بالا و پایین‌ مفصل‌ ادامه‌ بدهید. هر بار با پوشاندن‌ تقریباً دوسوم‌ از دور قبلی‌، محدوده‌ باندپیچی‌ را گسترش‌ دهید.

 

 

6) برای‌ پایان‌ باندپیچی‌، باند را دو دور به‌طور مستقیم‌ به‌ دور اندام‌ بپیچید، سپس‌ انتهای‌ باند را محكم‌ كنید.

 

 

7) بلافاصله‌ پس‌ از پایان‌ باندپیچی‌ و سپس‌ هر 10 دقیقه‌ بعد از آن‌، گردش‌ خون‌ را در نواحی‌ پایین‌تر كنترل‌ كنید. اگر باند را خیلی‌ محكم‌ پیچیده‌اید، آن‌ را باز كنید تا خون‌ جریان‌ پیدا كند و سپس‌ مجدداً باند را شل‌تر بپیچید.

 

 

باندهای‌ دست‌ و پا

 

باندهای‌ رولی‌ را می‌توان‌ برای‌ نگه‌ داشتن‌ پانسمان‌ها در محل‌ دست‌ یا پا و یا حفاظت‌ از مچ‌ پا یا دست‌ در آسیب‌های‌ بافت‌ نرم‌ به‌ كار برد. برای‌ وارد كردن‌ فشار بر تمام‌ محل‌ آسیب‌، باند حفاظتی‌ باید به‌طور كامل‌ از محل‌ آسیب‌ فراتر برود. از روشی‌ كه‌ در شكل‌های‌ زیر برای‌ باندپیچی‌ دست‌ ارایه‌ شده‌ است‌ می‌توان‌ در مورد پا هم‌ استفاده‌ كرد؛ در این‌ حالت‌، باندپیچی‌ را از قاعده‌ شست‌ پا آغاز كنید و از پیچیدن‌ باند به‌ دور پاشنه‌ خودداری‌ كنید.

 

         

1) انتهای‌ باند را در سمت‌ داخل‌ مچ‌ و نزدیك‌ به‌ قاعده‌ شست‌ قرار دهید. باند را دو دور به‌ طور مستقیم‌ به‌ دور مچ‌ بپیچید.

 

 

2) با شروع‌ از سمت‌ داخل‌ مچ‌، باند را به‌ صورت‌ مورب‌ از پشت‌ دست‌ به‌ ناخن‌ انگشت‌ كوچك‌ برسانید.

 

 

3) باند را از زیر انگشتان‌ طوری‌ عبـور دهیـد كـه‌ كنـاره‌ بـالایـی‌ آن‌ در تـماس‌ با قـاعـده‌ ناخن‌ انگشـت‌ اشاره‌ قرار بگیـرد. باند را به‌ دور شست‌ مصدوم‌ نپیچیـد.

 

  

4) بدون‌ پیچیدن‌ باند به‌ دور شست‌، آن‌ را به‌طور مورب‌ از پشت‌ دست‌ عبور داده‌ به‌ كناره‌ خارجی‌ مچ‌ برسانید. یك‌ بار دیگر، باند را به‌طور مورب‌ به‌ دور مچ‌ و روی‌ دست‌ بپیچید.

 

 

5) دورهای‌ مورب‌ را به‌طور متوالی‌ تكرار كنید. هر بار با پوشاندن‌ تقریباً دوسوم‌ از باند دور قبلی‌، محدوده‌ باندپیچی‌ را گسترش‌ دهید. پس‌ از پوشیده‌ شدن‌ كامل‌ دست‌، باندپیچی‌ را با دو دور مستقیم‌ به‌ دور مچ‌ خاتمه‌ دهید.

 

6) انتهای‌ باند را محكم‌ كنید. بلافاصله‌ پس‌ از باندپیچی‌، و هر 10 دقیقه‌ بعد از آن‌، گردش‌ خون‌ را در نواحی‌ پایین‌تر كنترل‌ كنید. در صورت‌ لزوم‌، باند را باز كنید تا جریان‌ خون‌ برقرار شود و سپس‌ مجدداً آن‌ را شل‌تر ببندید.

 

 

باند لوله‌ای‌

 

این‌ باندها عبارتند از رول‌های‌ پارچه‌ای‌ بدون‌ درز و لوله‌ای‌ شكل‌. دو نوع‌ باند لوله‌ای‌ وجود دارد: باندهای‌ كشی‌ (برای‌ حفاظت‌ از مفاصلی‌ مثل‌ آرنج‌ یا مچ‌ پا) و گازهای‌ لوله‌ای‌ (كه‌ برای‌ پوشاندن‌ انگشتان‌ طراحی‌ شده‌اند). این‌ گازها با ابزار مخصوصی‌ كه‌ همراه‌ با باند وجود دارد، به‌ كار می‌روند. گازهای‌ لوله‌ای‌ برای‌ نگهداری‌ پانسمان‌ در محل‌ مناسب‌ هستند اما نمی‌توانند برای‌ كنترل‌ خونریزی‌، فشار كافی‌ اعمال‌ كنند. مراحل‌ زیر، نحوه‌ كاربرد گاز لوله‌ای‌ را در انگشت‌ دست‌ توضیح‌ می‌دهند.

 

احتیاط‌!

نوارچسب‌ را به‌طور كامل‌ به‌ دور انگشت‌ نپیچید چون‌ این‌ كار می‌تواند گردش‌ خون‌ را مختل‌ كند.

 

1) یك‌ قطعه‌ گاز لوله‌ای‌ را تقریباً به‌ طول‌ 5/2 برابر طول‌ انگشت‌ آسیب‌ دیده‌ برش‌ دهید. تمام‌ طول‌ گاز لوله‌ای‌ را به‌ روی‌ ابزار مخصوص‌ بكشید و سپس‌ به‌ آرامی‌ ابزار را به‌ روی‌ انگشت‌ مصدوم‌ بلغزانید.

 

 

2) انتهای‌ گاز را روی‌ انگشت‌ نگه‌ داشته‌، ابزار مخصوص‌ را به‌ آرامی‌ از مجاورت‌ نوك‌ انگشت‌ بكشید تا لایه‌ای‌ از گاز به‌ روی‌ انگشت‌ باقی‌ بماند. به‌منظور بستن‌ و محكم‌ كردن‌ باند در انتهای‌ انگشت‌، ابزار مخصوص‌ را دو بار (به‌ دور خود) پیچ‌ دهید.

 

 

3) در حالی‌ كه‌ گاز را در قاعده‌ انگشت‌ نگه‌ داشته‌اید، به‌ آرامی‌ ابزار مخصوص‌ را روی‌ انگشت‌ (به‌ داخل‌ فشاردهید تا یك‌ لایه‌ دیگر از گاز را سوار كنید. پس‌ از اتمام‌ این‌ كار، ابزار را از انگشت‌ خارج‌ كنید.

 

 

4) با استفاده‌ از نوارچسب‌، گاز را در قاعده‌ انگشت‌ محكم‌ كنید. گردش‌ خون‌ انگشت‌ را بلافاصله‌ پس‌ از باندپیچی‌ و سپس‌ هر 10 دقیقه‌ بعد از آن‌، كنترل‌ كنید. از مصدوم‌ سؤال‌ كنید كه‌ آیا در انگشتش‌ احساس‌ سردی‌ یا گزگز و مورمور دارد. اگر پاسخ‌ سؤال‌ مثبت‌ است‌، گاز را خارج‌ كرده‌، یك‌ بار دیگر آن‌ را شل‌تر ببندید.

 

باندهای‌ مثلثی‌

 

ممكن‌ است‌ این‌ باندها را در بسته‌بندی‌های‌ استریل‌ در داخل‌ بسته‌های‌ كمك‌های‌ اولیه‌ پیدا كنید. همچنین‌ می‌توانید با برش‌ دادن‌ یك‌ متر مربع‌ از پارچه‌ای‌ ضخیم‌ (مثلاً كتانی‌ یا پنبه‌ای‌) و یك‌ بار تا كردن‌ آن‌ در امتداد قطر، یك‌ باند مثلثی‌ بسازید. از این‌ نوع‌ باند می‌توانید به‌ روش‌های‌ زیر استفاده‌ كنید:

تا شده‌ به‌ صورت‌ یك‌ باند پهن‌ برای‌ بی‌حركت‌ كردن‌ و نگه‌ داشتن‌ اندام‌ یا محكم‌ كردن‌ آتل‌ یا پانسمان‌های‌ حجیم‌.

تا شده‌ به‌ صورت‌ یك‌ باند باریك‌ ، برای‌ بی‌حركت‌ كردن‌پا و مچ‌ پا یا نگه‌ داشتن‌ پانسمان‌ در محل‌.

برداشتن‌ مستقیم‌ از یك‌ بسته‌بندی‌ استریل‌ و تا كردن‌ آن‌ به‌ شكل‌ یك‌ لایه‌ پوششی‌ به‌عنوان‌ یك‌ پانسمان‌ استریل‌.

باز شده‌ و بدون‌ تا به‌ عنوان‌ آویز یا به‌منظور نگه‌ داشتن‌ پانسمان‌های‌ دست‌، پا و سر در محل‌.

 

 

نحوه‌ ساخت‌ باند تا شده‌ پهن‌

1) یك‌ باند مثلثی‌ را باز كنید و به‌صوت‌ مسطح‌ روی‌ یك‌ سطح‌ تمیز پهن‌ كنید. باند را به‌صورت‌ افقی‌ از وسط‌ تا كنید تا نوك‌ مثلث‌ به‌ وسط‌ قاعده‌ برسد.

 

 

2) یك‌ بار دیگر در همان‌ جهت‌ قبلی‌، باند را از وسط‌ تا كنید تا كناره‌ مربوط‌ به‌ نخستین‌ تا روی‌ قاعده‌ قرار گیرد. به‌ این‌ ترتیب‌ باند مثلثی‌ باید تبدیل‌ به‌ یك‌ نوار پهن‌ شده‌ باشد.

 

 

نحوه‌ ساخت‌ باند تا شده‌ باریك‌

1) با تا كردن‌ یك‌ باند مثلثی‌، یك‌ باند تا شده‌ پهن‌ بسازید (شكل‌های‌ فوق‌).

 

 

2) باند را یك‌ بار دیگر از وسط‌ به‌ صورت‌ افقی‌ تا كنید. این‌ باند باید به‌ یك‌ نوار پارچه‌ای‌ ضخیم‌، باریك‌ و بلند تبدیل‌ شده‌ باشد.

 

 

نگهداری‌ از باندهای‌ مثلثی‌

باندهای‌ مثلثی‌ را تا زمانی‌ كه‌ نیازی‌ به‌ آنها ندارید، از بسته‌بندی‌ خارج‌ نكنید تا به‌ حالت‌ استریل‌ باقی‌ بمانند. همچنین‌ می‌توانید این‌ باندها را مطابق‌ شكل‌های‌ مقابل‌ تا كنید تا همیشه‌ آماده‌ مصرف‌ باشند یا به‌ سادگی‌ برای‌ مصرف‌ باز شوند.

 

1) ابتدا باند مثلثی‌ را به‌ صورت‌ یك‌ باند باریك‌ تا كنید (شكل‌های‌ فوق‌). دو انتهای‌ باند را به‌ وسط‌ برگردانید.

 

 

2) تا كردن‌ دو انتها و برگرداندن‌ آنها به‌ وسط‌ را آنقدر ادامه‌ دهید تا باند به‌ اندازه‌ مناسب‌ برای‌ نگهداری‌ برسد. باند را در محلی‌ خشك‌ نگهداری‌ كنید.

 

 

گره‌ زدن‌

 

برای‌ محكم‌ كردن‌ باند مثلثی‌، همیشه‌ از گره‌ استفاده‌ كنید. این‌ روش‌ مطمئن‌ است‌، در نمی‌رود، باز كردن‌ آن‌ آسان‌ است‌ و به‌ حالت‌ مسطح‌ قرار می‌گیرد و به‌ همین‌ جهت‌، تحمل‌ آن‌ برای‌ مصدوم‌ راحت‌تر است‌. از بستن‌ گره‌ در اطراف‌ یا مستقیماً روی‌ محل‌ آسیب‌ خودداری‌ كنید. چون‌ این‌ كار ممكن‌ است‌ برای‌ مصدوم‌ ایجاد ناراحتی‌ كند.

    

نحوه‌ گره‌ زدن‌

1) انتهای‌ سمت‌ چپ‌ (تیره‌) را از رو و زیر انتهای‌ سمت‌ راست‌ (روشن‌) عبور دهید.

 

 

2) دو انتهای‌ باند را در بالای‌ سایر قسمت‌ها نگه‌ دارید.

 

 

3) انتهای‌ سمت‌ راست‌ (تیره‌) را از رو و زیر انتهای‌ سمت‌ چپ‌ (روشن‌) عبور دهید.

 

 

4) برای‌ محكم‌ شدن‌ گره‌، دو انتها را كشیده‌، سپس‌ آنها را در زیر باند قرار دهید.

 

     

نحوه‌ باز كردن‌ گره‌

1 ) یكی‌ از دو انتها و همان‌ سمت‌ از باند را محكم‌ بكشید تا به‌ حالت‌ مستقیم‌ درآیند.

 

 

2) گره‌ را نگه‌ داشته‌، انتهای‌ صاف‌ شده‌ را از داخل‌ آن‌ بیرون‌ بكشید.

 

 

پوشش‌ دست‌ و پا

 

باند مثلثی‌ پهن‌ را می‌توان‌ برای‌ نگه‌ داشتن‌ پانسمان‌ دست‌ یا پا در محل‌ به‌ كار برد اما این‌ باند نمی‌تواند فشار كافی‌ برای‌ كنترل‌ خونریزی‌ وارد كند. روش‌ پوشاندن‌ دست‌ را می‌توان‌ در مورد پا هم‌ به‌ كار گرفت‌ كه‌ در آن‌ صورت‌، انتهاهای‌ باند را باید در محل‌ مچ‌ پا گره‌ بزنید.

 

1) باند را به‌ حالت‌ مسطح‌ درآورید و قاعده‌ آن‌ را تا بزنید تا یك‌ سجاف‌ تشكیل‌ شود. دست‌ مصدوم‌ را طوری‌ روی‌ باند قرار دهید كه‌ انگشتان‌ به‌ سمت‌ نوك‌ باند قرار گیرند. نوك‌ باند را روی‌ دست‌ تا بزنید.

 

 

2) دو انتهای‌ باند را در جهات‌ مخالف‌ از دو طرف‌ مچ‌ عبور داده‌، با یك‌ گره‌ آنها را به‌ هم‌ ببندید. برای‌ محكم‌ كردن‌ باند، رأس‌ آن‌ را به‌ آرامی‌ بكشید. رأس‌ باند را روی‌ گره‌ تا زده‌، آن‌ را در زیر گره‌ قرار بدهید.

 

 

باند سر

 

از باند مثلثی‌ می‌توان‌ برای‌ نگهداری‌ پانسمان‌ در بالای‌ سر مصدوم‌ استفاده‌ كرد. البته‌ این‌ نوع‌ باند نمی‌تواند برای‌ كنترل‌ خونریزی‌، فشار كافی‌ وارد كند؛ برای‌ نگه‌ داشتن‌ پانسمان‌ بر روی‌ یك‌ زخم‌ خونریزی‌دهنده‌، از باند رولی‌ استفاده‌ كنید. قبل‌ از بستن‌ باند سر، از مصدوم‌ بخواهید كه‌ در صورت‌ امكان‌ بنشیند چون‌ در این‌ صورت‌ دسترسی‌ به‌ تمام‌ قسمت‌های‌ سر مصدوم‌ ساده‌تر خواهد بود.

 

باند سر

1) در طول‌ قاعده‌ باند یك‌ سجاف‌ درست‌ كنید. باند را طوری‌ روی‌ سر مصدوم‌ قرار بدهید كه‌ سجاف‌ آن‌ در زیر و وسط‌ قاعده‌ آن‌ درست‌ در بالای‌ ابروها قرار گیرد.

 

 

2) دو انتهای‌ باند را محكم‌ به‌ دور سر مصدوم‌ بپیچید و سجاف‌ را درست‌ در بالای‌ گوش‌ قرار بدهید. دو انتها را در پشت‌ گردن‌ مصدوم‌، به‌ صورت‌ متقاطع‌ و از روی‌ رأس‌ باند عبور بدهید.

 

 

3) دو انتهای‌ متقاطع‌ را به‌ جلوی‌ سر مصدوم‌ آورده‌، با یك‌ گره‌ در وسط‌ پیشانی‌ آنها را به‌ هم‌ ببندید؛ گره‌ را روی‌ سجاف‌ باند قرار بدهید. بخش‌های‌ آزاد هریك‌ از دو انتها را در زیر گره‌ جای‌ بدهید.

 

 

4) سر مصدوم‌ را با یك‌ دست‌ ثابت‌ نگه‌ دارید و (با دست‌ دیگر) نوك‌ باند را بكشید تا آن‌ را محكم‌ كنید. سپس‌، نوك‌ باند را بر روی‌ دو انتهای‌ آن‌ تا كرده‌، آن‌ را به‌ قسمتی‌ كه‌ روی‌ فرق‌ سر قرار دارد سنجاق‌ كنید. اگر سنجاق‌ ندارید، نوك‌ باند را پشت‌ دو انتهای‌ آن‌ جای‌ بدهید.

 

منبع: چند سایت پزشکی و تجاری



فهرست وبلاگ

پیوندهای روزانه

طبقه بندی

آرشیو

نویسندگان

پیوندها

صفحات جانبی

نظرسنجی

    نظر شما راجع به این website چیست؟




آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

جستجو

آخرین پستها